علت خواب آلودگی بعد از ناهار چیست؟

علت خواب آلودگی بعد از ناهار چیست؟

قلیایی شدن بدن

یکی از توضیحات علمی اینکه چرا بعد از خوردن یک وعده غذای سنگین به سختی می‌توانید هوشیاری‌تان را حفظ کنید، پدیده‌ای است به نام alkaline tide یا جزرومد قلیایی. بعد از خوردن غذا، معده‌ی شما اسید هیدروکلرویک بیشتری تولید می‌کند تا چیزهایی که خورده‌اید را هضم کند. برای ساختن اسید هیدروکلرویک، سلول‌های مخاط معده از نمک استفاده می‌کنند. طی این فرایند، بی کربنات که یک ماده‌ی قلیایی است تولید می‌شود. اگر این بی کربنات جمع شود، pH معده را بالا می‌رود. بنابراین مقداری از آن وارد جریان خون شده و حالتی ایجاد می‌کند که به آن alkaline tide می‌گوییم.

حالا چرا افزایش pH (قلیا) باعث احساس خواب آلودگی می‌شود؟ با ورود بی کربنات به جریان خون و افت pH خون (قلیایی‌تر شدن)، ترشح پپتیدی به نام اورکسین که به هوشیار ماندن شما کمک می‌کند خنثی می‌شود. اگر اورکسین، تاثیرات فعال نداشته باشد شما شروع می‌کنید به احساس خواب آلودگی کردن و کسل شدن و کارآیی‌تان افت می‌کند. جزرومد قلیایی معمولا تا حدود دو ساعت بعد از غذا باقیست.

چه می‌توانید بکنید

بهترین راه کاهش alkaline tide بعد از خوردن غذا این است که از خوردن غذاهای سنگین و حجیم خودداری کنید. اگر همیشه بعد از غذا احساس خواب آلودگی دارید پس سعی کنید در طول روز وعده‌های کوچک‌تر بخورید تا مجبور نشوید به یک باره یک وعده‌ی سنگین بخورید. اگر در محل کارتان هستید مطمئنا ایده آل نیست که یک ناهار سنگین بخورید و بعد با احساس خواب آلودگی سر میزتان برگردید.

فعالیت سیستم پاراسمپاتیک

نوسانات قلیایی تنها دلیل احساس خواب آلودگی شما بعد از غذا نیست. وقتی چیزی می‌خورید، الویت‌های بدن‌تان تغییر می‌کند. حالا شما غذایی در معده دارید که باید هضم و جذب شود. در نتیجه سیستم عصبی پاراسمپاتیک در حالت استراحت و آرام سازی قرار می‌گیرد تا جریان خون به سمت سیستم گوارش برود، بنابراین خون از ساختار عضلانی و مغز دور می‌شود. این تغییر در انتقال خون می‌تواند شما را موقتا دچار احساس خواب آلودگی کند. سیستم عصبی پاراسمپاتیک با سیستم عصبی سمپاتیک که با افزایش ضربان قلب، تنفس و جریان خون به سمت عضلات شما را بیدار و هوشیار نگه می‌دارد مقابله می‌کند. برعکس زمانی که فعال می‌شوید، سیستم پاراسمپاتیک‌تان آرام و غیر فعال می‌شود. وقتی که سعی دارید غذا را هضم کنید بدن‌تان می‌خواهد شما را در وضعیتی آرام و ساکت نگه دارد و این می‌تواند سبب خواب آلودگی شما بشود.

چه می‌توانید بکنید

همانطور که گفته شد، غذای سنگین نخورید و وعده‌های کوچک‌تر در طول روز میل کنید. غذای سنگین و حجیم، واکنش پاراسمپاتیک قوی‌تری ایجاد می‌کند. ضمنا می‌توانید بعد از غذا برای افزایش جریان خون به سمت مغز، 10 دقیقه پیاده روی کنید. پیاده روی مخصوصا پیاده روی تند، سیستم سمپاتیک را فعال می‌کند و جلوی احساس خواب آلودگی‌تان را می‌گیرد.

تمرین‌هایی برای تسکین درد عصبی دیابت

تمرین‌هایی برای تسکین درد عصبی دیابت

وب سایت نبض ما: اگر به علت دیابت، درد عصبی یا نوروپاتی محیطی دارید، شواهدی وجود دارد که فعالیت فیزیکى ممکن است موجب بهبود یا تشدید درد عصبی دیابت شود.

در این مطلب تمرین هایی برای بهبود درد عصبی دیابت را به شما معرفی کنیم.

انجام ورزش های سبک

درد عصبی دیابت با تمرینات ساده ورزشی بهبود می یابد. تمرینات ساده و سبک برای بسیاری از افراد مبتلا به دیابت مفید و قابل تحمل هستند. تمرین هایی مانند شنا، ایروبیک در آب و یوگا معمولا انتخاب های خوبی هستند.

این تمرین ها همچنین ممکن است به شما در بهبود مهارت های تعادل و آرامش کمک کنند. تمرینات سنگین ممکن است علائمی مانند نوروپاتی محیطی را بدتر کنند یا موجب آسیب شوند. انجام ورزش های سبک به بهبود درد عصبی دیابت کمک می کند.

غلبه بر ترس

برای بسیاری از افراد مبتلا به دیابت و نوروپاتی محیطی، یک برنامه ورزشی منظم چیزی است که آن ها برای مدتی انجام نداده اند. شما باید ورزش کنید، اما به آرامی و به تدریج در طول روزها و هفته ها شروع کنید. می توانید حدود 30 دقیقه در روز، پنج بار در هفته ورزش کنید.

تمرین تعادل

با نوروپاتی محیطی (بیماری اعصاب محیطی)، گاهی ایجاد تعادل دشوار است. با انجام برخی تمرینات ساده، مى توانید تعادل را بهبود بخشید. به عنوان مثال، می توانید با استفاده از بازوهای خود به آرامی از روی یک صندلی بلند شوید تا به شما کمک کند.

این تمرین را می توان به راحتی چندین بار در طول روز تکرار کرد و می تواند نشان دهد شما توانایی انجام کارهای ساده را بدون درخواست کمک از دیگران دارید. تعادل بهبود یافته به شما کمک مى کند که گام دیگری در برنامه ورزشی خود بردارید و تسکین درد عصبی دیابت تان کمک کنید.

راه رفتن با نوک پا

تمرینات دیگری هم وجود دارد که می تواند تعادل را بهبود بخشد. برای مثال، ایستادن نزدیک به یک جسم ثابت (یک میز یا یک صندلی). باید به آرامی روی انگشتان خود بلند شوید و موقعیت خود را تا زمانی که می توانید حفظ کنید. این کار را می توانید هر روز انجام دهید و بهتر است حداقل سه بار تکرار شوند،

تعادل در یک پا

افزایش دشواری در ورزش می تواند مزایای بسیار خوبی برای کسانی که با نوروپاتی محیطی ناشی از دیابت دارند، داشته باشد. یکی از این کارها تلاش برای تعادل بر روی یک پا است.

قبل از تلاش برای انجام این کار باید در کنار یک شیء پایدار در حالت تعادل قرار بگیرید. تلاش برای انجام تعادل روی هر پا برای 30 ثانیه بدون تکیه به یک جسم ثابت، یک هدف معقول است. این کار علاوه بر اینکه به اعتماد به نفس، قدرت و تعادل شما کمک می کند، می تواند در تسکین درد عصبی دیابت موثر باشد.

چکاپ قبل از ورزش

لازم است برای تسکین درد عصبی دیابت ، قبل از هرگونه ورزشی با پزشک تان مشورت کنید. پزشک شما احتمالا قلب، چشم ها و پاهای شما را برای تعیین بهترین نوع ورزشى که می توانید بسته به هرگونه معلولیت انجام دهید، بررسی می کند. مراقبت های ویژه ی پا باید انجام شود چرا که نوروپاتی محیطی ممکن است زمانی به میان آید که شما متوجه تاول و زخم هایى روی پاهایتان شوید که در حال پیشرفت باشند.

کفش مناسب

افراد دیابتى مبتلا به نوروپاتی محیطی باید توجه ویژه ای به پاهایشان داشته باشند. یک جفت کفش ورزشی مناسب یکی از راه های خوب برای جلوگیری از مشکلات پا، مانند زخم، خراش یا تاول است. کفش نامناسب می تواند درد عصبی دیابت را بدتر کند.

همراه داشتن خوراکى قندى

افراد مبتلا به دیابت که ورزش مى کنند بهتر است همراه خود یک خوراکى داشته باشند تا در صورت افت قند خون به دلیل ورزش چیزى بخورند.

قند خون و ورزش

برای افرادی که مبتلا به دیابت با نوروپاتی محیطی (نوروپاتی یک نوع اختلال عصبی می‌باشد که روی مقدار حساسیت و تحریک‌ پذیری اعصاب دست و پا اثر می‌گذارد.) یا مشکلات دیگری هستند، ایده خوبی است که میزان قند خون قبل و بعد از ورزش را چک کنند.

اگر متوسط ​​قند خون شما بیش از 250 میلی گرم در دسی لیتر باشد و شما دیابت نوع یک داشته باشید، ممکن است بخواهید کتون ها در ادرار را بررسی کنید. اگر کتون ها متوسط ​​یا زیاد باشند، تمرین باید تا زمانی که سطح کتون پایین یا صفر شود ،به تعویق بیفتد.

با دوستان ورزش کنید

درد عصبی دیابت کلافه کننده است اما ورزش می تواند برای فرد مبتلا به دیابت علاوه بر لذت، یک رویداد اجتماعی باشد. شما و یک دوست می توانید زمان خوبی داشته باشید و یکدیگر را تشویق کنید تا به آرامی پیشرفت کنید.

کار جدیدی را امتحان کنید

هنگامی که اعتماد به نفس و تعادل بیشتر ایجاد کردید، ممکن است زمان برای انجام یک فعالیت جدید باشد. برخی از پیشنهادات شامل بولینگ، رقص، گلف، و یا هر ورزش دیگری است که از فعالیت روزانه شما متفاوت است.

به طور کلی افراد مبتلا به دیابت همیشه باید با پزشکان خود در مورد این که کدام برنامه ورزشی برای آنها مناسب است مشورت کنند. افراد مبتلا به دیابت نیاز به تمرین منظم در درمان مداوم خود دارند تا درد عصبی دیابت بهبود یابد.

دلیل عجیب چرب شدن بیش از حد موها!

دلیل عجیب چرب شدن بیش از حد موها!

بسیاری از افراد مخصوصا کسانی که پوست و موی چربی دارند، مجبورند هر روز مو‌های خود را بشویند تا چرب و کثیف به نظر نرسند. شاید برای تان جالب باشد که بدانید، چرب شدن بیش از اندازه مو‌ها گاهی اوقات به عادت‌های نادرست خودمان مربوط می‌شود.

هفته نامه سلامت – ترجمه ندا احمدلو: بسیاری از افراد مخصوصا کسانی که پوست و موی چربی دارند، مجبورند هر روز موهای خود را بشویند تا چرب و کثیف به نظر نرسند. شاید برای تان جالب باشد که بدانید، چرب شدن بیش از اندازه موها گاهی اوقات به عادت های نادرست خودمان مربوط می شود؛ یعنی ممکن است کارهای عادی و روزمره ای که انجام می دهیم، میزان چرب شدن و از دست دادن حالت موهای مان را تا جایی افزایش بدهند که نیاز به شستن آنها پیدا کنیم.

از این رو، در ادامه این مطلب شما را با 8 عادت نادرستی که باعث چرب شدن بیش از اندازه موها می شوند، آشنا می کنیم.

عادت نادرست اول: بازی کردن مداوم با موها

بعضی افراد عادت دارند هنگام صحبت کردن یا کار کردن مدام با موهای خودشان بازی کنند یا انگشتان خود را بین موها و پوست کف سر به حرکت در بیاورند. این عادت نادرست باعث انتقال چربی از کف سر و ریشه موها به سمت ساقه موها می شود و در نهایت منجر به چرب شدن و کثیف به نظر رسیدن موهای شما خواهد شد.

راه حل: برای ترک این عادت می توانید هنگام صحبت کردن با کار کردن، دست آزاد خود را با یک مداد یا خودکار مشغول نگه دارید.

عادت نادرست دوم: شستن بیش از حد موها

برخی افراد گمان می کنند بهترین راه برای رهایی از چربی موها، شستن مداوم آنهاست. این در حالی است که شامپو کردن مکرر موها، مخصوصا با شامپوهای مخصوص موهای چرب، باعث خشک شدن پوست کف سر می شود . به همین دلیل هم بدن به طور ناخودآگاه برای مبارزه با این خشکی، چربی بیشتری در آن قسمت از بدن تولید می کند تا کمبود چربی به وجود آمده در پوست کف سر را جبران کند. از این رو، افرادی که بیش از اندازه موهای خودشان را با آب گرم و شامپوی مخصوص موهای چرب می شویند (روزی یک بار)، بیشتر با چرب شدن موها مواجه خواهند شد.

راه حل: موهای خود را حداکثر 2 یا 3 بار در هفته شامپو کرده و برای آب کشی موها، آب ولرم را جایگزین آب گرم یا آب داغ کنید.

عادت نادرست سوم: استفاده بیش از اندازه از نرم کننده ها

یکی دیگر از عادت های نادرستی که باعث چرب شدن بیش از حد موها می شود، استفاده بیش از اندازه یا نادرست از نرم کننده هاست. افرادی که نرم کننده را به کف سر خود می زنند یا از نرم کننده های قوی همزمان با شامپوهای حاوی نرم کننده استفاده می کنند، زودتر از دیگران حالت موهای خود را بعد از استحمام از دست می دهند و موهای شان هم با سرعت بیشتری نسبت به سایر افراد چرب می شود.

راه حل: اگر از شامپوهای حاوی نرم کننده استفاده می نکنید (شامپوهای دو در یک یا سه در یک)، بهتر است به صورت جداگانه از نرم کننده استفاده نکنید. نرم کننده را فقط به نوک موهای خود بزنید و از تماس آن با پوست کف سر جلوگیری کنید.

عادت نادرست چهارم: شانه کردن بیش از حد موها

شانه کردن بیش از اندازه موها می تواند چربی در پوست کف سر شود. شاید در نگاه اول، موهای شما با این کار براق و زیبا به نظر برسد، اما در صورت تکرار موها حالت خود را از دست می دهند و چرب و نامرتب می شوند. ضمن این که شانه کردن بیش از حد موها در طول روز، باعث انتقال چربی کف سر به ساقه موها نیز خواهد شد.

راه حل: اگر موهای شما در طول روز نیاز به شانه کردن دارند. بهتر است شانه را از میانه موها به سمت انتها بکشید و از شانه زدن موها، از کف سر به پایین، خودداری کنید. با این کار هم موهای مرتب و زیبایی خواهید داشت و هم زمینه چرب شدن موها را فراهم نخواهید کرد.

عادت نادرست پنجم: تمیز نکردن شانه

خیلی از افراد گمانمی کنند برس یا شانه آنها نیازی به شستن و تمیز کردن ندارد. این در حالی است که همین شانه های آلوده می توانند زمینه چرب شدن موها را فراهم کنند. از این رو، افرادی که عادت به شستن مرتب برس خود ندارند، به احتمال زیاد دارای موهای چرب تری هستند.

راه حل: سعی کنید حداقل هر 3 تا 4 هفته یک بار، شانه یا برس خود را با آب ولرم و شامپو بشویید.

عادت نادرست ششم: استفاده از برس حاوی مو

برخی افراد عادت ندارند بعد از شانه زدن، موهای جد ا شده را از پرس یا شانه خود خارج کنند. بعضی افراد هم به خارج کردن تمام موها از برس اهمیت نمی دهند و ممکن است باقی ماندن چند تار مو را در برس خود نادیده بگیرند. این در حالی است که همین موهای باقی مانده در برس، مخصوصا اگر چرب یا حاوی مواد حالت دهنده مو باشند، می توانند در شانه زدن های بعدی باعث چرب شدن موی تمیز شما شوند.

راه حل: بعد از هر بار شانه زدن موها، تمام موهای باقی مانده در برس را خارج کنید و اگر احساس کردید برس یا شانه شما به دلیل استفاده از حالت دهنده های مو چرب یا چسبناک شده بلافاصله آن را بشویید.

عادت نادرست هفتم: استفاده از حالت دهنده های نامناسب

انواع حالت دهنده های مو، ماسک های مو و سرم های مو، جزو محصولات زیبایی بسیار پرطرفداری هستند که می توانند به خودی خود باعث چرب مشدن نامطلوب موها شوند.اگر شما ندانید بر اساس جنس موی خود از چه نوع حالت دهنده ای استفاده کنید، قطعا 3-2 ساعت پس از استحمام با موهایی چرب و بی حالت مواجه خواهید شد.

راه حل: برای پیشگیری از بروز چنین مشکلی بهتر است افراد دارای موهای نچرب از حالت دهنده های بر پایه آب با رطوبت رسان استفاده کنند و حالت دهنده ها فقط روی سابقه موها اسپری یا مالش داده شوند. به علاوه از تماس انواع حالت دهنده ها با پوست کف سر خودداری کنید.

عادت نادرست هشتم: حرارت دادن بیش از حد به موها

برخی افراد عادت دارند بعد از هر بار استحمام موهای خودشان را با حرارت بالا سشوار یا اتو بکشند. گاهی هم گروهی از افراد ترجیح می دهند. بعد از استحمام موهای شان را با لوازم مخصوص برقی و پر حرارت فِر کنند. تمامی این کارها باعث افزایش ترشح چربی در ریشه موها می شوند و شانس چرب شدن سریع تر موها را افزایش می دهند.

راه حل: استفاده از انواع حالت دهنده های حرارتی برای مو را تنها به جشن ها، مراسم و مهمانی های خود محدود کنید.

منبع: NetDoctor

اگر دل درد و دل پیچه دارید

اگر دل درد و دل پیچه دارید
با توجه به اینکه عفونت گوارشی طیف وسیعی از بیماری‌های مرتبط به دستگاه گوارش را شامل می‌شود و براساس عامل بیماری که ویروس، باکتری یا انگل باشد، متفاوت است باید از هرگونه درمان خودسرانه پیشگیری و به پزشک مراجعه کرد.
مجله سیب سبز: با توجه به اینکه عفونت گوارشی طیف وسیعی از بیماری‌های مرتبط به دستگاه گوارش را شامل می‌شود و براساس عامل بیماری که ویروس، باکتری یا انگل باشد، متفاوت است باید از هرگونه درمان خودسرانه پیشگیری و به پزشک مراجعه کرد. دکتر مهرداد حق‌ازلی، فوق تخصص گوارش و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران درباره انواع عفونت‌های دستگاه گوارش و راه‌های کنترل آن بیشتر توضیح می‌دهد.

عفونت‌های سریع

در فصول گرم سال به علت مصرف مایعات بیشتر، غذاهای آماده و نحوه تغذیه احتمال آلودگی با عواملی که دستگاه گوارش را تحت تاثیر قرار می‌دهد، افزایش می‌یابد. این بیماری‌ها هم می‌توانند میکروبی باشند و هم ویروسی و انگلی. در برخی موارد که معمولا با خوردن شیرهای حاوی خامه اتفاق می‌افتد، گاهی سم این مواد وارد دستگاه گوارش می‌شود و خود ماده غذایی عامل بیماری نیست. نکته مهم اين است كه این دسته از عفونت‌ها مجموعه‌ای از علائم را ظرف مدت کوتاهی در بدن به وجود می‌آورد که می‌تواند فرد را دچار مشکل کند.

اگر عفونت ویروسی باشد…

عفونت‌های گوارشی ویروسی در مدت کوتاهی همه‌گیر می‌شود و معمولا بعد از خوردن وعده غذایی بروز می‌کند. در مواردی که عامل عفونت ویروسی باشد از جمله علائم این بیماری می‌توان به دل‌درد، اسهال، تب و تهوع اشاره کرد. علائم این نوع عفونت معمولا طی 24 تا 48 ساعت از بین می‌رود. در این مواقع معمولا تب خفیفی وجود دارد و نیازی به درمان آنتی‌بیوتیکی نیست و با جایگزین کردن مایعات و مقداری داروهایی که درد را کاهش می‌دهند بیمار بهبود پیدا می‌کند. نکته مهم این است که این نوع عفونت‌ها خیلی زود به درمان جواب می‌دهد و فرد خیلی سریع بهبود مي‌يابد.

مراقب خورد و خوراک‌تان باشید

بسياري از عفونت‌هاي دستگاه گوارشي در فصل تابستان از طريق غذاها منتقل مي‌شوند که لازم است در اين زمان غذاها را با درپوش ايمن در يخچال نگهداري کنيم و از گرم و سرد کردن متعدد آنها بپرهيزيم. فردی که دچار عفونت گوارشی شده است باید تغذیه ساده داشته باشد. از آنجا که در این بیماری فرد آب زیادی از دست می‌دهد حتما باید آب و املاحش را تامین کند تا به هیچ‌ عنوان آب و املاح بدن کاهش پیدا نکند. به همین دلیل مصرف آب یا محلول‌های اوآراس(O.R.S) یا دوغ و چای کمرنگ توصیه می‌شود. در مورد غذاها هم بهتر است غذای ساده مصرف شود. بهتر است غذاهایی که در آنها سس، ادویه و فلفل است استفاده نشود تا طول بیماری تمام و بیماری کنترل شود. افراد مبتلا به اسهال و استفراغ بايد از مصرف غذاهاي سنگين از جمله چربي، گوشت و… نيز تا 48 ساعت پرهيز كنند. بيمار بايد تا چند روز از كته ماست با دوغ بدون گاز خانگي و از روز چهارم يا پنجم از سوپ آبكي بدون حبوبات به عنوان غذا استفاده كند. یادتان باشد غذاهاي جامد و سفت به هر شكلي مي‌تواند مشكلات بيمار را از نو آغاز كند.

مواظب انتقال بیماری باشید

در اکثریت مواردی که عامل ویروسی یا میکروبی وجود دارد، احتمال انتقال هم ممكن است. بهترین راه جلوگیری از اینکه فردی که اسهال دارد یا علائم عفونت دستگاه گوارشی دارد این بیماری را به دیگران منتقل نکند، رعایت بهداشت فردی هم از طرف بیمار و هم از طرف خانواده است. تمامي عفونت‌هاي گوارشي از طريق دهاني- مدفوعي قابل سرايت هستند. به اين معنا كه اگر شما يك بيمار مبتلا هستيد كافي است با دستان آلوده خود كمي ميوه براي اعضاي خانواده پوست بكنيد يا به آنها در پخت غذا كمك كنيد تا آنها را در كوتاه‌ترين زمان در بيماري خود شريك كنيد.

در مسافرت‌ها بیشتر مراقب باشید

اگر به اسهال مسافران مبتلا شديد، براي جايگزيني آب، املاح و مواد معدني از دست رفته تا حد امکان از مايعات سالم استفاده کنيد. مصرف آب پرتقال، سيب يا ساير ميوه‌ها براي جايگزين کردن پتاسيم از دست رفته بسيار مفيد است. به محض اينکه احساس کرديد اشتهاي‌تان باز شده، تغذيه را با غذاهاي نرم و بدون چربي آغاز کنيد تا دستگاه گوارش‌تان تحريک نشود. گفتني است موز منبع غني پتاسيم است و به کاهش دفع اسهال کمک مي‌کند.

آبمیوه شیرین نخورید

افراد بيمار باید از مصرف نوشابه، کمپوت، آبميوه مصنوعي و هر ماده شيرين ديگري که دفع آب را افزايش مي‌دهد، خودداري کنند. بدن فردي که دچار اسهال و استفراغ شده به جز آب، الکتروليت‌ها از جمله سديم، کلر، پتاسيم و… را نيز از دست مي‌دهد که براي جبران آن بهتر است از آبميوه خانگي مانند آب گوجه فرنگي، آب هويج و… استفاده شود. در موارد عفونت‌های گوارشی مصرف آبمیوه‌های آماده به هیچ‌وجه توصیه نمی‌شود چون اسمولاریته بالاتری دارد و این باعث می‌شود اسهال بدتر شود. اگر قرار است فرد از آبمیوه استفاده کند باید از آبمیوه طبیعی استفاده کند که البته آن هم باید با آب رقیق شده و بعد استفاده شود.

بیشتر از 8 لیوان در روز آب بخورید

مصرف 8 لیوان آب در روزهای معمولی الزامی است اما در تابستان که گرمای هوا بیش از حد است اگر فرد مدام خارج از منزل بوده و تعریق زیادی داشته باشد، باید بیشتر از 8 لیوان آب بنوشند. بهترین جایگزین برای رفع تشنگی آب است اما فیبر هم آب مورد نیاز را در خود نگه می‌دارد و با مصرف میوه و سبزی تازه حاوی فیبر در تابستان آب در معده جذب نمی‌شود و در روده بزرگ جذب و به بدن باز می‌گردد بنابراین از طریق مصرف میوه هم می‌توان میزان مایع مورد نیاز بدن را در تابستان تامین کرد.